นิทานรักเหนือประตูมืด
สวนแห่งความรัก นั้นเปิดกว้างด้วยดอกไม้ที่บานดอกด้วยความรักสาบสูตร แต่มันก็เป็นสวนที่มีประตูมืดหนึ่ง ประตูที่มีสีดำเข้มงวด และไม่มีใครทราบว่าอยู่ที่ไหน หรือว่ามันจะนำไปสู่ที่ไหน
เอิร์น หญิงสาวที่มีใจที่อ่อนแอและรักสวนแห่งความรักมาก ทุกวันเธอจะเดินเข้าไปด้วยความหวังและความตั้งใจที่จะมาพบกับคนที่เธอรัก แต่เธอไม่เคยมีคนรักที่เข้าไปในสวนนี้เลย
หนึ่งวัน หลังจากที่เอิร์นเดินเข้าไปในสวนอีกครั้ง มันก็เปิดประตูมืดอย่างลึกลับ และมันนำเธอไปสู่ที่สิ้นเชิง ที่มีหลายหลังที่เสีย และมันก็เปิดประตูเปิดอีกครั้ง
เอิร์นตะลึง แต่เธอก็ไม่รู้ว่าที่นี้จะนำไปสู่ที่ไหน แต่เธอก็ตัดสินใจที่จะเดินเข้าไปด้วยความหวังและความตั้งใจที่จะพบกับคนที่เธอรัก
เธอเดินไปเรื่อยๆ จนกระทั่งมันนำเธอไปสู่ห้องที่มีหน้าต่างเปิดออกสู่ฟ้า และในห้องนั้นมีคนเดียวเท่านั้น คนที่มีตาที่มีความรักสวยงามและใจที่เต็มไปด้วยความรัก
เอิร์นตะลึงขึ้น และมันก็มองเธอด้วยตาที่มีความรักและความหวัง และมันก็บอกว่า "เอิร์น ฉันรักเธอ และฉันก็เป็นคนที่เธอต้องการ"
เอิร์นตะลึงเป็นอย่างมาก และเธอก็ตัดสินใจที่จะอยู่กับมัน และมันก็เปิดประตูมืดอีกครั้งและนำเธอกลับไปสู่สวนแห่งความรัก
แต่เอิร์นไม่รู้ว่า ประตูมืดนั้นไม่ได้นำเธอกลับไปสู่สวนแห่งความรัก แต่นำเธอไปสู่สวนแห่งความรักที่มีมันเป็นหนึ่งเศษ
เอิร์นตะลึงเป็นอย่างมาก และเธอก็ตัดสินใจที่จะอยู่กับมัน และมันก็เปิดประตูมืดอีกครั้งและนำเธอกลับไปสู่สวนแห่งความรัก
แต่เอิร์นไม่รู้ว่า ประตูมืดนั้นไม่ได้นำเธอกลับไปสู่สวนแห่งความรัก แต่นำเธอไปสู่สวนแห่งความรักที่มีมันเป็นหนึ่งเศษ
เอิร์นตะลึงเป็นอย่างมาก และเธอก็ตัดสินใจที่จะอยู่กับมัน และมันก็เปิดประตูมืดอีกครั้งและนำเธอกลับไปสู่สวนแห่งความรัก
แต่เอิร์นไม่รู้ว่า ประตูมืดนั้นไม่ได้นำเธอกลับไปสู่สวนแห่งความรัก แต่นำเธอไปสู่สวนแห่งความรักที่มีมันเป็นหนึ่งเศษ
เอิร์นตะลึงเป็นอย่างมาก และเธอก็ตัดสินใจที่จะอยู่กับมัน และมันก็เปิดประตูมืดอีกครั้งและนำเธอกลับไปสู่สวนแห่งความรัก
แต่เอิร์นไม่รู้ว่า ประตูมืดนั้นไม่ได้นำเธอกลับไปสู่สวนแห่งความรัก แต่นำเธอไปสู่สวนแห่งความรักที่มีมันเป็นหนึ่งเศษ
